Nowe uwarunkowania dla europejskich rad zakładowych
Wejście dwunastu nowych Państw do Unii Europejskiej od 1 maja 2004 roku, przede wszystkim zaś dziesięciu krajów1 Europy Środkowo – Wschodniej (...) dokonało zasadniczej zmiany w składzie europejskich rad zakładowych (ERZ). Z uwagi na znaczne większe natężenie siły roboczej w krajach Europy Środkowej i Wschodniej, w wielu ERZ członkowie z tych państw są licznie reprezentowani, a czasem stanowią nawet większość składu rad. Ten szybki rozwój stawia europejski ruch związkowy wobec rozległego wyzwania jakim jest wprowadzenie wspólnych praktyk i płaszczyzn współpracy między starymi członkami i nowo przyjętymi. Wprowadza również kwestię wielu nie istniejących jeszcze ERZ, w centrum których znajdą się członkowie z państw Europy Środkowej i Wschodniej. Istnieje znaczna różnica w poziomie znajomości niuansów funkcjonowania ERZ, postrzegania zarówno wyzwań jak i oczekiwań wobec struktur europejskich między przedstawicielami starych i nowych państw członkowskich. Dla tych ostatnich ERZ stanowią ważny instrument w walce o prawa socjalne na poziomie krajowym. Jednocześnie uczestnictwo przedstawicieli z nowych państw członkowskich w znacznym stopniu ogranicza wciąż jeszcze niepełna integracja ze strukturami europejskimi. Dlatego też szkolenie przedstawicieli pracowników z nowych państw członkowskich jest jednym z podstawowych warunków, aby korzystali oni ze swoich uprawnień, a także wzmocnienia zdolności oddziaływania ERZ. To szkolenie jest tym istotniejsze, że wielu przedstawicieli nowych państw członkowskich nie należy do związków zawodowych.
__________
1 Bułgaria, Cypr, Estonia, Węgry, Litwa, Łotwa, Malta, Polska, Republika Czeska, Rumunia, Słowacja